Blisko, coraz bliżej…

Nie zapomnieliśmy o Was. Już niedługo, opublikujemy najnowsze informacje dotyczące XII edycji Ogólnopolskiego Konkursu Informatycznego MIKROPROFESOR. Będzie dużo zmian i do tego rewolucyjnych. Zaglądajcie na stronę – szczegóły już wkrótce.

Zapraszamy do galerii

Witajcie.

Serdecznie zapraszam do galerii zdjęć z finału i rozdania nagród w XI Mikroprofesorze.

IMG_2702

Zbliża się czas wakacji, przyjmijcie od Nas najlepsze życzenia, dobrego odpoczynku, dobrej pogody i dobrego samopoczucia.

Piotr Zbój Kak

Dariusz Pisula – Mikroprofesorem po raz trzeci!

Wczoraj w Łopusznej odbył się finał XI Ogólnopolskiego Konkursu Informatycznego MIKROPROFESOR. Po raz trzeci z rzędu tytuł najlepszego uczestnika zdobył Dariusz Pisula z Częstochowy. Poniżej przedstawiamy miejsca wszystkich finalistów:

11  Dariusz Pisula

2  Jakub Spodniewski

3  Mateusz Jędrzejczyk

4   Artur Czernia

5   Dawid Czarneta

6   Daniel Woźniak

7   Tomasz Rajnisz

8   Jacek Andrzejewski

9    Kryspin Fic

10   Bartłomiej Hadasik

11   Michał Szymakowski

» Czytaj dalej…

Jak Leonidas w Termopilach…

Władysław Raginis urodził się 27 czerwca 1908 roku w Dyneburgu, na Łotwie, gdzie spędził najmłodsze lata. Gimnazjum ukończył w Wilnie, tam też zdał maturę. Wychowany w rodzinie, która kultywowała tradycje patriotyczne, postanowił poświęcić się służbie wojskowej. Edukację militarną rozpoczął w 1927 roku od Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowii Mazowieckiej. Jeden z kolegów ze „szkolnej ławy” tak wspominał Raginisa: „Miał kresowy akcent, był cichy i nieśmiały. Szczupły, drobny blondynek…”.

Edukację w Szkole Podchorążych Piechoty zakończył w 1928 roku. Następnie rozpoczął naukę w Oficerskiej Szkole Piechoty w Ostrowii Mazowieckiej. Szkołę tę ukończył 15 lipca 1930 roku w stopniu podporucznika.

W roku 1939 otrzymał, w formie wyróżnienia, przydział do Korpusu Ochrony Pogranicza, na stanowisko dowódcy 3 kompanii batalionu ciężkich karabinów maszynowych w obozie warownym „Sarny”. 24 lipca 1939 roku Raginis (już w stopniu kapitana) otrzymał rozkaz przejścia z dowodzoną przez siebie kompanią na odcinek obrony „Wizna”, w celu obsadzenia schronów bojowych. Odcinek ten, był fragmentem linii obronnej, Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew”, generała Czesława Młot-Fijałkowskiego, na rzekach Narwi i Biebrzy osłaniającej prawe skrzydło polskiego ugrupowania. Do dnia 1 września 1939 roku, na odcinku obrony „Wizna”, wybudowano sześć ciężkich oraz sześć średnich schronów bojowych. Cztery dalsze znajdowały się dopiero w budowie. Wykonano również zapory przeciw piechocie i przeciwczołgowe, w niektórych miejscach wzdłuż brzegu rzeki, porobiono zasieki z drutu kolczastego, a na nasypie drogi  w okolicach mostu na rzece Narew, w pobliżu wsi Wizna, ustawiono przeszkody przeciwczołgowe w postaci kozłów wykonanych z szyn kolejowych oraz pni wkopanych w ziemię. » Czytaj dalej…

Święty Jan Paweł II

Jan Paweł II (łac. Ioannes Paulus II) – wł. Karol Józef Wojtyła. Urodzony 18 maja 1920 w Wadowicach. Syn Karola Wojtyły i Emilii z Kaczorowskich. Karol Wojtyła ochrzczony został dnia 20 czerwca 1920.
Był chłopcem bardzo utalentowanym i wysportowanym. Regularnie grał w piłkę nożną oraz jeździł na nartach. Bardzo ważnym elementem życia Karola były wycieczki krajoznawcze, a także spacery po okolicy Wadowic. Jego matka zmarła 13 kwietnia 1929 roku, w wieku 45 lat. Trzy lata później, w 1932 r., zmarł na szkarlatynę w wieku 26 lat brat Edmund. Od września 1930 roku Karol Wojtyła rozpoczął naukę w 8-letnim Państwowym Gimnazjum Męskim im. Marcina Wadowity w Wadowicach. W pierwszej klasie zachęcony przez ks. Kazimierza Figlewicza K.W. przystąpił do kółka ministranckiego, którego stał się prezesem. Podczas nauki w gimnazjum Karol zainteresował się teatrem. 14 maja 1938 Karol Wojtyła zakończył naukę w gimnazjum otrzymując świadectwo maturalne z oceną celującą. Następnie Karol Wojtyła rozpoczął studia w październiku 1938 roku – Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Jagiellońskiego. Dnia 18 lutego 1941 roku po długiej chorobie zmarł jego ojciec.
Wybuch wojny odebrała Karolowi Wojtyle możliwość kontynuowania studiów. Jesienią roku 1941 Karol wraz z przyjaciółmi założył Teatr Rapsodyczny, który swoje pierwsze przedstawienie wystawił 1 listopada 1941. Rozstanie Wojtyły z teatrem nastąpiło nagle w roku 1942, gdy postanowił on studiować teologię i wstąpił do tajnego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Krakowie gdzie 1 listopada 1946 otrzymał święcenia kapłańskie. W tym samym czasie rozpoczął w konspiracji studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W okresie od kwietnia 1945 do sierpnia 1946 roku Karol Wojtyła pracował na uczelni jako asystent i prowadził seminaria z historii dogmatu.

» Czytaj dalej…

Finał odbędzie się 31 maja w Łopusznej

Serdecznie zapraszamy finalistów wraz z opiekunami do Łopusznej. Tam 31 maja 2014 roku, o godzinie 12.30 odbędzie się finał XI Mikroprofesora. Tym razem proponujemy Wam zarówno góralskie jedzenie jak i góralskie noclegi. Spotkacie się również z folklorem tych ziem poprzez muzykę. Szczegółowy plan finału podaję poniżej:

31 maja 2014 (sobota)

10.30—spotkanie przy grobie ks. prof. Józefa Tischnera, patrona konkursu, wspólna modlitwa z ks. bp Grzegorzem Rysiem, ks. Pawłem Potocznym—proboszczem parafii w Łopusznej oraz uczestnikami uroczystości 10-lecia istnienia Krakowskiego Hospicjum dla Dzieci im. ks. prof. Józefa Tischnera

11.00—Msza Św. koncelebrowana przez ks. bp Grzegorza Rysia  i ks. Pawła Potocznego, z akompaniamentem zespołów folklorystycznych „Wałasi” i „Łopuśnianie”

12.30—finał konkursu w Zespole szkół w Łopusznej

– spotkanie z dyrektorem szkoły p. Dorotą Chowaniec

– projekcja filmu „Jego oczami” (w szkole, dla opiekunów)

15.00—obiad

16.00—powrót do szkoły na uroczystość rozdania nagród

17.30 – wyjazd do Nowego Targu – stolicy Podhala, zwiedzanie Ludźmierza

20.00—kolacja

1.06.2014 (niedziela)

8.30—śniadanie

9.30—wycieczka krajoznawcza nad Zalew Czorsztyński (Pieniny)

– w zależności od pogody; Jezioro Czorsztyńskie, zamek czorsztyński,

zamek w Niedzicy, wąwóz Homole

13.00—obiad

14.00—wykwaterowanie i zakończenie imprezy

 

Wszystkiego dobrego – Piotr „Zbój” Kak

Z ostatniej chwili…

Właśnie skończyły się konsultacje telefoniczne z członkami kapituły konkursu dotyczące udziału jedenastego ucznia w finale. Wszyscy są zgodni co do tego, że Michał Szymakowski powinien być dopuszczony do finału (uzyskał taką samą liczbę punktów co uczestnicy z miejsc 8 i 9, otrzymał jednak słabsze noty za pracę II etapu). Wobec czego w finale XI Mikroprofesora spotka się 11 uczniów. Tak tworzy się historia…

GRATULUJEMY!!!

ZNAMY FINALISTÓW!

Siedmioosobowa komisja konkursowa w składzie:

  • Michalska Estera
  • Puchała Renata
  • Rysak Danuta
  • Buliński Maciej
  • Kazimierowicz Zbigniew
  • Matras Andrzej
  • Płonka Tomasz

oceniła prace uczestników II etapu XI Ogólnopolskiego Konkursu Informatycznego MIKROPROFESOR. Do wczoraj spływały oceny 46 prac. Ostateczną ocenę prac drugiego etapu, stanowi średnia wszystkich ocen jury dla danego uczestnika.

O ocenie końcowej, zgodnie z regulaminem obecnej edycji, zdecydowała suma punktów uzyskanych przez uczestników w etapie pierwszym i drugim, natomiast o kolejności na liście, w przypadku tej samej liczby punktów zdecydowała ilość punktów uzyskana w etapie drugim. Zgodnie z pkt. V.1 Regulaminu konkursu, do finału przechodzi 9 najlepszych uczestników z listy oraz najlepszy gimnazjalista. Wobec powyższego lista finalistów przedstawia się następująco:

1. Dariusz Pisula – Częstochowa – 331 pkt.

2. Rajnisz Tomasz – Ruda Śląska – 329 pkt.

3. Woźniak Daniel – Koniecpol – 328 pkt.

4. Andrzejewski Jacek – Sokółka – 322 pkt.

5. Jędrzejczyk Mateusz – Dębica – 321 pkt.

6. Czarneta Dawid – Częstochowa – 317 pkt.

7. Hadasik Bartłomiej – Orzesze – 302 pkt.

8. Czernia Artur – Pilzno – 296 pkt.

9. Spodniewski Jakub – Szczecin – 296 pkt.

10. Fic Kryspin – Jawiszowice – 282 pkt.

Serdecznie gratulujemy finalistom, podkreślając wielkie zaangażowanie uczestników jak i ich opiekunów. Jednocześnie pragniemy dodać, że prace II etapu, nadesłane do oceny, cechują się zarówno wysokim poziomem technicznym jak i pomysłowością autorów. W najbliższych dniach zostaną przedstawione szczegóły organizacji finału i rozdania nagród. Oczywiście finał odbędzie się w Łopusznej.

Piotr „Zbój” Kak

Serdeczne podziękowania.

jaPomału XI Ogólnopolski Konkurs Informatyczny Mikroprofesor odchodzi do historii. Z pewnością zapisze się w naszej pamięci jako ten, przy którym było sporo roboty. Wszystko jednak wskazuje, że etap pierwszy i drugi mamy już za sobą. Korzystając z okazji chciałbym serdecznie podziękować wszystkim uczestnikom, a wielka Was rzesza była… Dziekuję Wam za uczciwe współzawodnictwo, dziękuję za wszystkie piękne prace, bo wszystkie są piękne, bo we wszystkie włożyliście serce. Dziękuję za uwagi i konstruktywne słowa krytyki, one zawsze oczyszczają, usprawniają i sprawiają, że to czego dotyczą staje się lepsze i solidniejsze. Dziękuję za to, że chcieliście być z Nami tak długo i mimo wielu niedogodności wytrwaliście do końca.

Dalej chciałbym podziękować tej garstce ludzi, rozsianych po całej Polsce, którzy Mikroprofesora przygotowują. To już obecnie stała ekipa, dobrze rozumiejących się przyjaciół, przyznam się Wam, że trafić na takich ludzi to wielkie szczęście i honor.

Chcę podziękować wszystkim patronom, osobom ciepło myślącym o naszym przedsięwzięciu, panu Kazimierzowi Tischnerowi, panu Stanisławowi Hodorowiczowi, panu Iwonowi Grysowi, ks. Pawłowi Potocznemu, pani Dorocie Chowaniec, panu Bogdanowi Cuberowi i wszystkim tym pozostałym, którzy zawsze z wielkim zainteresowaniem śledzą losy naszego konkursu.

Teraz zamykamy teczkę z Waszymi pracami i przystępujemy do oceniania. Myślę, że wyniki i listę finalistów, poznacie jeszcze przed Świętami.

Piotr Zbój Kak

Autorytety – „Stary Doktor”

Janusz Korczak znany również jako „Stary Doktor”. Był lekarzem i pedagogiem, jego prawdziwe nazwisko brzmiało Henryk Goldszmit. Urodził się 22 lipca 1878r. albo 1879r. w Warszawie. Roku urodzenia nie można już teraz ustalić. Pochodził z rodziny zamożnego adwokata. Całe życie Korczaka związane było z Warszawą.

Gdy Henryk miał lat 18, wydarzyła się rodzinna tragedia. Śmierć ukochanego ojca zrujnowała materialnie rodzinę. Ciężar jej utrzymania spadł na barki Henryka, studenta medycyny. Sytuacja ta zmuszała go do udzielania korepetycji leniwym dzieciom bogatych rodziców. Już w tym czasie zaczynał interesować się psychiką i warunkami życiowymi dzieci biednych. Był częstym gościem robotniczych dzielnic Powiśla, Solca, Woli i Starówki. Starał się pomóc najbiedniejszym. Chodził po domach, opowiadał baśnie, w wieczór wigilijny był św. Mikołajem roznoszącym groszowe podarki, pomagał w nauce. Wkrótce podjął działalność społeczną w Warszawskim Towarzystwie Dobroczynności. Uczył także ubogie dzieci.
» Czytaj dalej…